Φωτεινή και Ανδρέας
Οι φωτογράφοι φαίνονται στα links irini= Ειρήνη Φοσγκεράου, dimitris=Δημήτρης Κορομπίλης, lefteris=Λευτέρης, xristos=Χρήστος Κουμούτσος, 2bibikoy= εγώ, zano=...Ζανό!
Ειρήνη, Μάνος, Λευτέρης και 2bbkoy
Το καταφύγιο απ έξω μοιάζει με καράβι που έχει όλα τα φώτα του αναμένα. Τα καραβοτσακισμένα παπούδικα Μπιμπίκος και 2bbkoy το ρίχνουν πρώτοι στον ύπνο παρά την φασαρία που κράτησε μέχρι το πρωί. Χρρρρρρ......
Χρήστος και Ελένη
Λίντα και Νίκος
Πρόεδρας φέρνοντας την φιάλη: Παίζουμε μουκάλα??
Μετά την φυσιοθεράπεία οι μουσικοί μας Σωτήρης και Ανδρέας δίνουν τον τόνο για τραγούδια παλιά και νέα
Η Δανάη των ορειβατών, έμπειρη φυσιοθεραπεύτρια προσφέρει στά πονεμένα, ταλαιπωρημένα και τραυματισμένα κορμάκια (η ζωή με την μηχανή αναπόφευκτα τάχει αυτά μην ξεγελιέστε) ανακούφιση με Σιάτσου. Καταπληκτική και καλόκαρδη μαλάκωσε τους πόνους της Ειρήνης και του Μπιμπίκου. Παρακολουθούμε με ενδιαφέρον. Ο Δημήτρης δίνει ένα χεράκι να πατήσει πιό γερά πάνω στην Ειρήνη!!
Η Λίντα..
Καθάς νυχτώνει και μετά από σύντομη ανάπαυση, ξεκινάνε πάλι τα ψητά στό τζάκι η παρέα και η διασκέδαση υπό το άγρυπνο βλέμμα του κάμεραμαν Λευτέρη μέ την μπουκίτσα στο χέρι βεβαίως...
Γιά το μεσημέρι ο σεφ μας έχει ετοιμάσει μια υπέροχη φασολάδα που πεζοί και μηχανόβιοι την τιμάμε δεόντως
Η κατάβαση έγινε στα σβέλτα σε 1.45 από τον αντίστροφο δρόμο. Σύνολο 3.45 καταπληκτικής διαδρομής.
Ωραίο πορτραίτο του Λευτέρη από τη Ειρήνη. Μου θυμίζει περήφανο Βάσκο ορεσείβιο
Μετά από συνολική διαδρομή δύο ωρών φτάνουμε στό οροπέδιο. Αριστερά βρίσκουμε μιά στάνη και μετά ο χώρος ανοίγει και η ανάβαση είναι ομαλότερη
Παίρνουμε μιά ανάσα στον χωματόδρομο πρίν την δεύτερη ανάβαση. Το τοπίο είναι μαγευτικό. Η φύση προνόησε να μας έχει όμορφα γλυπτά από πάγο που τα τιμάμε δεόντως ως ... γλυφιτζούρια για το απαραίτητο νερό που παραλείψαμε να πάρουμε μαζί μας.
Η ανάβαση γίνεται μέσα από φαράγγι ντυμένο στα χειμωνιάτικα. Το τοπίο είναι υπέροχο και η διαδρομή όχι ιδιαίτερα δύσκολη. Στό τέλος του πρώτου φαραγγιού χωριζόμαστε με τους φίλους μας. Αυτί θα τραβήξουν ευθεία πάνω για την κορυφογραμμή και εμείς αφού κάνουμε 1.5 χιλιόμετρο αριστερά πάνω σε χώμα θα ξεκινήσουμε την ανάβαση μέσα από ένα δεύτερο φαράγγι που θα μας βγάλει στό οροπέδιο.
Οι φίλοι ορειβάτες από το καταφύγιο έρχονται και ενωνόμαστε σε ομάδα.
Ετοιμαζόμαστε για την αναμνηστική φωτό
Φτάνουμε από ωραία χιονισμένη διαδρομή στα πόδια του πρώτου φαραγγιού
Ομάδα δεύρερη: Ανάβαση στο οροπέδιο του Πάρνωνα
Η ομάδα κατέβηκε λοιπόν σε πιό καθαρά μέρη όπου βρήκε ενδιαφέροντα σημεία μέ ποταμάκι και άλλα παιχνίδια. Σε κοντινή απόσταση από το καταφύγιο βρήκαν όμορφο κατασκηνωτικό χώρο με νερό, παγκάκια και εκκλησάκι. Θα το έχουμε υπ΄ όψη μας για καμμιά ανοιξιάτικη εξόρμηση
Δυστυχώς κάποιοι δεν είχαν φροντίσει να έχουν καλά λάστιχα και ακολουθούν δύσκολα. Το χιόνι παιδάκια μου θέλει τα τακουνάκια του...
Τα μηχανάκια προθερμαίνονται και ελαφρώνονται από τα περιττά αξεσουάρ και ξεκινά η πρώτη ομάδα με προορισμό τις βολτίτσες σε ωραία μέρη.
Ομάδα 1η. Εντουροβόλτα στα πέριξ
Τό πνεύμα του καταφυγίου ριχνει τα μπινελίκια του στο ΣΥΜΟΦΕ απο την ζήλεια του. Φωτό: Χ.Κουμουτσος
Ξυπνάμε ορεξάτοι παρά τα χθεσινά ξύδια και μετα από ένα καλό πρωινό γεύμα οργανώνουμε τις εξορμήσεις