Το παληό-καλό κόλπο 'οταν το λαστιχάκι δεν έχει πρόσφυση στό χιόνι = Τύλιξέ το μέ σκοινί!! Ο Μάνος επιδεικνύει την υψηλή αυτή τεχνική.

Και μία αναμνηστική με

την Μαρία πρίν την επιστροφή.

Με τα πολλά και με άπειρες στάσεις λόγω των οικοπέδων στόν πάγο διασχίσαμε τα παγωμένα χιλιόμετρα μέχρι την ασφάλεια του καταφυγίου που φτάσαμε κατα τις 10. Κάναμε 4.5 ώρες για 38 χιλιόμετρα!! Στό καταφύγιο μας περίμενε ζεστή κρεατόσουπα για τα άδεια στομάχια, οι φίλοι μας και τα ζεστά μας κρεββατάκια!! Χλίδα. Ο ύπνος ήρθε βαρύς στα κουρασμένα κορμιά μας. Το πιστεύετε ή όχι έχασα 4 ολόκληρα κιλά στην διαδρομή!!!

Με το σούρουπο παίρνουμε τον δρόμο της επιστροφής. Αγχος και βαριά καρδιά. Ο δρόμος τούτη την φορά, όπως μας είπαν και στην ταβέρνα είχε λιγότερο χιόνι, είχαν περάσει αυτοκίνητα και είχε λούκια και ήταν πιό εύκολος σχετικά. Ηταν όμως 10 χιλιόμετρα πιό μακρύς, μέσα στήν νύχτα και ψηλά πρίν την κορυφή άρχισε και ο πάγος.

Ο Θανάσης και η Μαρία φίλοι και ιδιοκτήτες της ταβέρνας μας υποδέχονται με ανοιχτές αγκαλιές, τσιπουράκια και μεζεδάκια. Τρώμε και πίνουμε με πολύ μέτρο γιατί ο εφιάλτης της επιστροφής μας περιμένει. Μέχρι εδώ κάναμε 4 ώρες πάλης με το χιόνι για μόλις 28 km!!!!!!

Κάποια στιγμή τέλειωσε η παρθένα διαδρομή και πατήσαμε σε κάπως καθαρισμένο αλλά και λασπωμένο χιόνι. Τέρμα τα βάσανα μέχρι τον Αγ.Βασίλειο.

Πορεία αργή και πολύ βασανιστική. Κάναμε τα παγοθραυστικά. Σκασμένη τριτη στο μοτέρ και 10 χιλιόμετρα στο κοντέρ. Τί τραβάνε και αυτά τα μηχανάκια!!!

Από ένα σημείο και κάτω άρχισαν οι κατηφόρες πάντα σε παχύ απάτητο χιόνι.

Τα οικόπεδα άφθονα αλλά όταν περάσαμε τις πρώτες ανηφόρες καταλάβαμε ότι η διαδρομή ήταν χωρίς επιστροφή.

Οι μηχανές μιά πάνε απο δώ μιά από κει, οι πίσω ρόδες σκάβουν μέχρι το χώμα. Κανένα όχημα δεν έχει περάσει και σιγά σιγά άρχισαν να μας ζώνουν τα φίδια.

Το χιόνι είνι βαθύ και απάτητο και σε κάθε πτώση χρειάζεται ανάπαυση.

Ο ατρόμητος οπερατέρ Λευτέρης παρακολουθεί απόλυτα ψύχραιμος.

Εδώ στην διασταύρωση και σ'αυτήν την ανηφορίτσα που βλέπετε στο βάθος αρχίζουν τα δράματα!!! Την μισοανεβαίνω, γλυστράει, το χιόνι είναι πολύ. Γυρνάω πίσω και τους λέω πώς δεν γίνεται και να γυρίσουμε!!! Πού να ακούσουν όμως. Μέχρι να το πώ ορμάει ο Μάνος μέσα στο πλαϊνό λούκι, πίσω του ο Ζανό και η Ειρήνη. Ε ανεβήκαμε και οι υπόλοιποι για να μήν τους αφήσουμε μόνους τους και στεναχωριούνται.

Σταματάμε για ένα χιονοδρομικό τσιγάρο και την σχετική αναμνηστική φωτογραφία.

Η ανηφορική διαδρομή έχει πάγο από κάτω και αρχίζουν οι πρώτες χύμες, τα οικόπεδα σε τιμή ευκαιρίας και τα σπρωξίματα στα δύσκολα. Με τα πολλά φτάνουμε στό μέρος που είναι η πινακίδα που βλέπετε.

Στήν διασταύρωση χωρίζουμε και η ομάδα Ειρήνη, Δημήτρης, Ζανό, Μάνος, Λευτέρης και 2bbkoy ξεκινάμε τις ανηφόρες πρός τα υψώματα και το σχετικό πέρασμα μεχρι την διασταύρωση πρός Αγ,Βασίλειο. Ενα τζίπ συνοδείας με τον Σωτήρη, Λένα και Μπιμπίκο ακολουθεί. Η διαδρομή φαίνεται δίπλα στον χάρτη: Καταφυγιο ΕΟΣ, είσθε εδώ, (πολλα μέρη στους χάρτες έχουν αυτό το μέρος!!!!), αριστερά για Αγ.Βασίλειο, Πλατανάκι,

παλιό καταφύγιο Πάρνωνα, είσθε εδώ και πίσω.

Την Δευτέρα το πρωϊ μιά ομάδα ξεκινά για νά κάνει από το χιόνι την διαδρομή καταφύγιο-Αγ.Βασίλειος-καταφύγιο περίπου 50 χιλιόμετρα. Συνοδεύουμε πρώτα τον Νίκο και την Λίντα που επιστρέφουν Αθήνα. Μιά ψιλή την φάγανε στο κατέβασμα προς τον κεντρικό δρόμο, για ενθύμιο περισσότερο, χωρίς άλλες επιπτώσεις.

Οι φωτογράφοι φαίνονται στα links irini= Ειρήνη Φοσγκεράου, dimitris=Δημήτρης Κορομπίλης, lefteris=Λευτέρης, xristos=Χρήστος Κουμούτσος, 2bibikoy= εγώ, zano=...Ζανό!